Δευτέρα, 14 Ιουνίου 2010

αμνησία


Κάπου είχα διαβάσει πως
ξεχνάμε τα λόγια που μας έχουν πει
και πως αντίθετα δεν ξεχνάμε την αίσθηση.
"Μ'αγαπάς;" ήταν η ερώτηση ενός μικρού παιδιού.
"Από εδώ ως τον ουρανό" ήταν η απάντηση.
Η λάθος απάντηση.
Οσο ο ουρανός και πέρα απ' αυτό.
Δεν έχω πιεί τίποτα.
Μέθυσα.
Καταργείς την λογική μου ψιθύρισα
και λιποθύμησα.
Οταν συνήλθα έπρεπε να ξεχάσω.
Δεν ήταν άνθρωπος
ήταν μιά αίσθηση που ονειρεύτηκα.
Ο εισπράκτορας απαιτούσε το αντίτιμο.
"Που πάτε;"
"Δεν ξέρω."

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου