Τετάρτη, 16 Ιουνίου 2010

Φόβοι και λαχτάρες…

http://1.bp.blogspot.com/_MfbiWQgvrfc/TBKJKkHKzlI/AAAAAAAACEs/2Wz0Vv3qufc/s1600/zDSC_0712.jpg


Γιατί μπορεί να μας φοβίζει κάτι, παρ’ οτι το περιμένουμε με τόση λαχτάρα;

Μήπως είναι η αλλαγή που φοβόμαστε στ’ αλήθεια;

Μήπως τελικά κρατιόμαστε τόσο απ’ τη ρουτίνα της ζωής μας και παρ’ οτι την κατηγορούμε συχνά, στην πραγματικότητα μάς είναι απαραίτητη;

Μήπως βασίζουμε τη ζωή μας σε πλαίσια και σχήματα, χωρίς να αναγνωρίζουμε την ουσία που κρύβεται από κάτω τους;

Γιατί δεν κρατιόμαστε συνειδητά απ’ την ουσία που διέπει (ή έστω θέλουμε να διέπει) τη ζωή μας, ώστε να μη φέρει ταραχή μια εξωτερική αλλαγή, ακόμη κι αν είναι μεγάλη;

Ίσως ζητώ πολλά απ’ τους ανθρώπους κι από μένα.

Όλα θέλουν το χρόνο τους.

Κι όσο εντρυφεί κανείς στην ανθρώπινη ζωή και φύση, τόσο πιο επιεικής και αγαπητικός γίνεται.

Θα υπομένω λοιπόν. Τον εαυτό μου και τους άλλους. Και θα παρατηρώ.

Και στο τέλος μονάχα κέρδος μπορώ να έχω…

1 σχόλιο:

  1. Απαντήσεις

    1. Γιατί η λαχτάρα μερικές φορές είναι συνώνυμη του φόβου

    2. Εξαρτάται από την κατεύθυνση της αλλαγής

    3. Η ρουτίνα είναι πολυτέλεια και φορολογείται με υψηλό συντελεστή

    4. Το σχήμα της γής το αντιλαμβάνεσαι όταν την κοιτάξεις από μακριά. Το ίδιο συμβαίνει με τα πλαίσια και τα σχήματα.

    5. Γιατί η ουσία της ζωής είναι η αλλαγή.

    6. Από τους ανθρώπους ζήτα όσα θες. Από το εαυτό σου μη ζητάς τίποτα.

    7. Και ο χρόνος θέλει εμάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή